Achillea

Achillea

De Achillea is een vrij groot geslacht uit de Asterfamilie (Asteraceae). Zijn naam heeft deze bloem te danken aan de Griekse held Achilles, die in de Trojaanse oorlog met dit kruid zijn wonden zou hebben genezen. Op zich niet zo vreemd, want vroeger werd de Achillea in de kruidentuinen bij kloosters geteeld om zijn medicinale werking en aromatische geur. Het kruid werd gebruikt als opwekkend en versterkend middel en als ontstekingsremmer.

Veel verschillende Achillea ’s.

Een volksnaam voor Achillea is duizendblad. Eigenlijk is deze naam afgeleid van de naam van de Achillea millefolium (mille is duizend en folie is blad). Naast de Achillea millefolium zijn er nog een aantal groepen die als snijbloem worden gebruikt. De bekendste en vaak ook grootste Achillea is de Achillea filipedulina. Deze sterke grote gele bloem werd al in de middeleeuwen als snij en ook droogbloem gebruikt en is de laatste jaren weer een beetje terug van weggeweest. Meestal wordt deze bloem onder de naam Achillea “Parker” verhandeld. Vroeger was de combinatie met de harde distel Eryngium giganthum erg populair, maar nu is het zoeken naar deze combinatie, omdat het telen van deze Eryngium nogal lastig is.

De gele bloemschermen van de Achillea filipendulina zijn hard, stevig en zijn goed houdbaar. Ook worden deze bloemen nog vaak in droogboeketten gebruikt. Er zijn verschillende, allemaal gele varianten op de markt, waaronder de zacht gele Coronation Gold. Een andere gele variant die niet tot de filipendulina behoord en een beetje uit de belangstelling is verdwenen is de Achillea Moonshine. Deze citroengele zachtere variant bloeit vroeger en heeft zeer zacht zilverkleurig blad.

De meest kleurige Achillea is de Achillea millefolium, de Achillea waaraan de bloem zijn Nederlandse naam te danken heeft. Deze zachtere Achillea is er eigenlijk in alle kleuren van de regenboog, van zuiver wit via roze naar bijna hard rood. Binnen deze groep zijn er ook nog varianten die zelfs twee kleuren hebben, zoals de geel/rode “Paprika” en soorten die tijdens de bloei verkleuren. De laatste jaren is deze vorm erg populair. De houdbaarheid van deze bloem vergt iets meer aandacht, zowel van de teler als van de consument. De bloem moet door de teler op de juiste rijpheid worden geoogst en mag eigenlijk niet droog liggen. Als aan deze voorwaarden wordt voldaan dan is het een zeer dankbare snijbloem.

Onbekender zijn de varianten uit de soort Achillea ptarmica. De bloemen uit deze soort zijn wit. In de hoogtij dagen van de droogbloemen was de Achillea ptarmica “The Pearl ” een topper. Deze kleine witte dubbele bloemetjes, die wel een beetje op heel groot gipskruid leken, zijn zo wit dat de teler bij het oogsten van deze bloemen bij mooi zonnig weer, echt een zonnebril op moest doen om geen last te krijgen van sneeuwblindheid. Deze vorm is nu vrij zeldzaam geworden.

Een andere vorm van de Achillea ptarmica is de Achillea ptarmica Major. Deze Achillea heeft op kleine margrietjes lijkende witte bloemetjes en is in de wilde vorm in Nederland bekent onder de naam wilde bertram. Deze vorm is soms in de berm en langs sloten te vinden. Gecultiveerde vormen van deze Achillea staan op dit moment weer helemaal in de belangstelling van de telers en zullen zeker dit jaar in iets grotere aantallen in de bloemenwinkel of op de markt aanwezig zijn.

Vergeten bloem.

Eigenlijk is de Achillea altijd een beetje vergeten bloem geweest . in de laatste eeuw is deze bloem steeds een beetje van het toneel verdween en toch weer terug gekomen. Waarschijnlijk is de grote verscheidenheid aan varianten hier debet aan. Er is bij de Achillea altijd wel iets nieuw te ontdekken.

Houdbaarheid.

De Achillea is vrij goed houdbaar, maar vraagt wel wat aandacht. Zeker bij de Achillea millefolium is het belangrijk om er op te letten dat de schermen niet slap hangen als u de bloemen koopt. Als dit het geval is zal de bloem moeite hebben om weer goed te worden. Dit houdt natuurlijk ook in dat u ze ook op de vaas moet zetten voordat ze slap gaan. Omdat de Achillea veel, heel fijn blad aan de steel heeft, is het belangrijk om er voor te zorgen dat er geen bladeren in het water komen te staan en dus het onderste deel van de steel wordt kaal gemaakt. Natuurlijk reageert ook de Achillea erg goed op het gebruik van snijbloemenvoedsel.